Okna Energooszczędne - Nowe trendy w stolarce okiennej

Okna Energooszczędne - Nowe trendy w stolarce okiennej

Autorem artykułu jest Marek Chwil

Producenci okien i drzwi z PCV i drewna w ostatnim czasie prześcigają się w wyścigu kto dostarczy najbardziej energooszczędne Okno. Zjawisko to widać ostatnio nawet w telewizji i gazetach związanych z budową domu.

Producenci okien i drzwi z PCV i drewna w ostatnim czasie prześcigają się w wyścigu kto dostarczy najbardziej energooszczędne Okno. Zjawisko to widać ostatnio nawet w telewizji i gazetach związanych z budową domu. Zacznijmy może jednak od pojęcia „Okna energooszczędne" a może nawet od pojęcia samego „Okno". Okno należy do segmentu tzw stolarki otworowej co znaczy że jest to stolarka którą uzupełniamy otwory w ścianach murowanych w budynkach mieszkalnych i nie tylko. Na budowę Okna składa się zespół komponentów a są to profile ramy i skrzydła, okucie obwiedniowe, oraz wkład szybowy. Na styku wyżej wymienionych Okno posiada uszczelnienia w postaci uszczelek. Dotychczas montowanym standardem dla okna PCV był profil 3 do 5 komorowy o szerokości 60 do 70mm oraz szyba o współczynniku U=1,1W/m2*K. Całość dawała takiemu oknu współczynnik U dla całego Okna około 1,6W/m2*K (Im niższy współczynnik tym „cieplejsze" jest Okno). To właśnie ten współczynnik a nie współczynnik szyby daje nam obraz na to czy Okno jest energooszczędne czy też nie.

Producenci najczęściej próbują złapać na naiwności klientów i oferują potrójny pakiet szybowy o współczynniku U=0,7 nazywając całe Okno energooszczędnym. Pamiętajmy że na całe Okno składają się także profile oraz uszczelki. I tu tkwi sęk, ponieważ mimo dobrego współczynnika szyby ciepło uciekać będzie przez profile i uszczelki. Powstanie tzw mostek termiczny. Aby Okno było w pełni energooszczędne powinno przewyższać standardem te dotychczas produkowane i posiadać na to badanie. Takim oknem można nazwać Okno wykonane na profilu VEKA Alphaline wyposażone w pakiet 3 szybowy. Profile te posiadają szerokość 90mm a więc o 20mm więcej niż standardowe profile 5 komorowe oraz posiada 6 komór w klasie „A" co gwarantuje największą grubość ścianek wewnętrznych i zewnętrznych profila. Okna takie doszczelnione są trzema, zamiast dwuch uszczelkami wewnętrznymi na styku ramy i skrzydła. Daje to nam dwie komory zamiast jednej czyli o 100% lepsza izolacja na styku ramy i skrzydła! Okno Veka Alphaline przeszło pomyślnie badanie na współczynnik U całego Okna z wynikiem przy szybie 0,7 zaledwie 0,9W/m2*K Przypominamy że z wkładem szybowym 0,5 współczynnik ten będzie jeszcze niższy! Jest to przykład Okna PCV które przoduje w tej chwili w segmencie okien energooszczędnych i stanowi wzór dla konkurencji która stara się zmylając klienta dać mu produkt tańszy i podobno tej samej jakości, jednak należy takie Okna dokładnie sprawdzić. Prośmy producentów o wyniki badań na U całego Okna, pytajmy o ilość uszczelek oraz szerokość ram.

Jednym z producentów takich okien u których można zakupić takie Okna jest firma Chwil. Okna takie można kupić w Warszawie oraz Trójmieście. W ofercie firmy także Okna PCV 5 komorowe, które także można wyposażyć w wkład 3szybowy, Okna drewniane i aluminiowe w różnych klasach produktu. Do okien oferuje profesjonalny montaż który jest także bardzo ważnym czynnikiem dla Okna energooszczędnego. Montaż okien energooszczędnych doszczelniony jest 2 kołnierzami nie przepuszczających pary oraz wody wyłącznie firmy Illbruck - pioniera w dziedzinie uszczelniania stolarki okiennej z murem. Zapraszamy do odwiedzenia oddziałów firmy Chwil w Warszawie i Trójmieście.

---

Artykuł autorstwa Marka Chwil, kopiowanie i rozpowszechnianie bez zgody zabronione.

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Maszyny budowlane - kolorowy zawrót głowy

Maszyny budowlane - kolorowy zawrót głowy

Autorem artykułu jest Efemeryczna Hybryda

Maszyny budowlane nieodmiennie kojarzą się z kolorem żółtym lub pomarańczowym. Prawdziwą rzadkością są koparki pomalowane na zielono, niebiesko lub czarno. Jest kilka hipotez dlaczego tak się dzieje.

Według tych mniej popularnych, żółty kolor kojarzy się z piaskiem, czyli naturalnym środowiskiem pracy koparki. Inni podnoszą względy estetyczne, twierdząc, że jaskrawe kolory mają jedynie ożywić ponure kolosy. Ale tak naprawdę, maszyny budowlane zawdzięczają swoje kolory głównie względom bezpieczeństwa.

Koparki niebezpieczne jak osy

Maszyny budowlane, ze względu na swe ogromne rozmiary, a co za tym idzie ograniczoną zwinność, mogą stanowić duże zagrożenie dla zdrowia i życia osób przebywających w pobliżu. Z tego też powodu koparki, spychacze, walce i dźwigi malowane są w kolory, które mają zapewnić zauważenie ich w każdych warunkach. Kolor żółty i pomarańczowy, a także bardzo kontrastowe zestawienie żółto-czarne są barwami najbardziej rzucającymi się w oczy i jednocześnie, instynktownie odbieranymi jako ostrzeżenie. Żółto-czarne koparki swoje ubarwienie podpatrzyły bowiem w przyrodzie, gdzie jest ono wykorzystywane chociażby przez osy. Taka właśnie kolorystyka ma sprawić, że maszyny budowlane nie wtopią się w tło, a wszyscy wokół podejdą do nich z należytym respektem i ostrożnością.

Maszyny budowlane na żółto i na niebiesko

Maszyny budowlane zdarzają się oczywiście też w innych kolorach, lecz są to tylko wyjątki potwierdzające regułę. Niebieskie lub zielone koparki to jedynie efekt działań marketingowych firmy pragnącej wyróżnić się na rynku. A ponieważ nie ma żadnych norm nakazujących stosowania kolorów ostrzegawczo-wyróżniających, więc paleta barw zaczyna się coraz bardziej poszerzać. Mimo wszystko jednak, maszyny budowlane w kolorze żółtym są tak powszechne, że w języku angielskim istnieje specjalne określenie „yelllow goods" (żółte towary). Oznacza ono sprzęt wykorzystywany na budowach, a więc wszelkiego rodzaju koparki, buldożery, dźwigi, wywrotki itp.

---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Nowoczesne płyty warstwowe

Nowoczesne Płyty Warstwowe

Autorem artykułu jest PiVi

XX wiek przyniósł wiele nowoczesnych technologii budowlanych. Pojawiło się wiele nowych materiałów które z powodzeniem zastępują stosowane do tej pory cegły i pustaki.

Płyta warstwowa to właśnie jeden z materiałów które pokazały się na rynku w XX wieku. Wykorzystywanych są jako obudowy nowoczesnych hal przemysłowych. Definicja mówi, że Sandwich Panel składa się z okładzin - zazwyczaj stalowych lub aluminiowych i umieszczonego pomiędzy nimi rdzenia którego zadaniem jest izolacja cieplna. Płyta warstwowa znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie- z racji swoich cech przede wszystkim przemysłowym. Najczęściej stosowana jest jako materiał na dachy i ściany - choć wykorzystywana bywa również jako prefabrykat przy budowie ścian wewnętrznych, działowych. Najczęściej spotykamy więc płyty warstwowe na budowach obiektów przemysłowych gdzie montuje się z niej gotowe ściany (elewacje) czy też dachy wykorzystując jako szkielet konstrukcje stalowe. By uzyskać dużą żywotność tego materiału- a w szczególności blach, okładziny wytwarza się z ocynkowanej blachy, powlekanej jedną z wielu powłok organicznych - poliestrem czy też plastizolem lub PVDF. Jako rdzeń wykorzystywany jest: styropian, twardej wełna mineralna albo coraz częściej pianka poliuretanowa PUR/PIR. Zadaniem rdzenia jak już pisałem jest izolowanie a także dodatkowo utrzymywanie okładziny w stałej odległościach od siebie co wpływa na parametry wytrzymałościowe. Okładziny z kolei chronią przed czynnikami atmosferycznymi i także wpływają na sztywność i parametry przeposzczenia płyty warstwowej. Do największych zalet płyty warstwowej które wpływają właśnie na jej olbrzymią popularność w budownictwie, jest jej bardzo dobra izolacja cieplna, dobre parametry akustyczne, a dodatkowo łatwy i szybki montaż oraz ewentualna konserwacja. Duża ilość producentów płyt warstwowych wpływa na ich cenę - przez co jest ona atrakcyjna w stosunku do innych materiałów.. Jak więc widać, płyta warstwowa to wyśmienity materiał budowlany, którego właściwości pozwalają na efektywne zastosowanie w budownictwie przemysłowym przy budowie obiektów przemysłowych (hale stalowe, magazynowe, produkcyjne).

---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Chronimy fundament

Chronimy fundament

Autorem artykułu jest patorl

Ściany fundamentowe, to element konstrukcyjny budynku narażony na bezustanny kontakt z wodą gruntową i wilgocią. W wyniku tak zwanego podciągania kapilarnego, wilgoć ta może przenikać do wnętrza obiektu powodując poważne uszkodzenia.

Aby należycie zabezpieczyć się przed taką sytuacją i uniknąć niepotrzebnych kosztów związanych z usuwaniem szkód, trzeba zapewnić fundamentom ochronę w postaci solidnej, szczelnej izolacji, która zapewni pełne bezpieczeństwo i komfort eksploatacji domu.

Niszczące działanie wody

Zawilgocone mury, to zjawisko bardzo niekorzystne, które niesie ze sobą liczne zagrożenia. Na wilgotnych ścianach rozwijają się różnorodne wykwity, grzyby i pleśnie, których obecność może być niebezpieczna dla zdrowia mieszkańców. W okresie jesienno- zimowym wilgotne ściany przemarzają, co prowadzi do obniżenia ich izolacyjności termicznej. W mokrych murach zachodzą także pewne procesy chemiczne, które powodują zmniejszenie ich wytrzymałości. Często dochodzi także do złuszczania i odpadania tynków. W wyniku wspomnianego wyżej podciągania kapilarnego, wilgoć ze ścian piwnic może podnosić się na wyższe kondygnacje budynku. W czasie intensywnych opadów i roztopów (wiosna, jesień), zalegający w gruncie nadmiar wody przesącza się przez niezabezpieczone fundamenty i zalewa piwnice.

Rodzaje izolacji przeciwwilgociowej

Izolacja pozioma – Jeśli ma być naprawdę skuteczna, powinna zostać ułożona w dwóch miejscach: na styku ławy i ściany fundamentowej, oraz na styku ściany fundamentowej ze ścianą parteru. Bardzo ważne jest, by zaizolowane zostały zarówno ściany zewnętrzne jak i wewnętrzne. Zabezpieczenie tylko murów zewnętrznych nie ochroni budynku przed wnikaniem wilgoci do jego wnętrza.

Izolacja pozioma i pionowa w budynku niepodpiwniczonym

Izolacja pozioma i pionowa w budynku podpiwniczonym

Poziomą izolację ścian fundamentowych wykonuje się najczęściej z dwóch warstw papy podkładowej, połączonych lepikiem. W projektach system ten określany jest skrótowo jako 2 x papa na lepiku. Najlepiej do tego celu nadają się papy na osnowie z włókna szklanego lub polipropylenu. Są one odporne na rozdarcia i w przeciwieństwie do pap na osnowie z tektury nie ulegają korozji biologicznej. Do zabezpieczania fundamentów zupełnie nie nadają się natomiast zwykłe papy izolacyjne, które nie wytrzymują długotrwałego kontaktu z wilgocią. Nieco rzadziej zamiast papy i lepiku stosuje się izolację z półpłynnej masy bitumicznej.

Spoiwem w omawianych izolacjach jest najczęściej lepik asfaltowy na zimno. Zasadniczo spełnia on swoje zadanie bardzo dobrze, posiada jednak pewną dość istotną wadę. Zawiera bowiem rozpuszczalnik, który może uszkadzać styropian stosowany do cieplnej izolacji fundamentów. Pod tym względem znacznie lepiej wypada lepik asfaltowy na gorąco, który nie zawiera rozpuszczalników. Jego stosowanie wymaga jednak dużej wprawy i ostrożności, ponieważ może się on zapalić.

Zamiast lepików coraz częściej stosuje się wodorozcieńczalną emulsję chlorowo – kauczukową. Jej zaletą jest możliwość stosowania na wilgotnym podłożu, jednak tylko pod warunkiem, że do chwili wyschnięcia nie będzie narażona na wypłukanie (np. przez deszcz).
Należy pamiętać, że to właśnie lepik lub emulsja jest zasadniczą częścią izolacji, a papa stanowi tu tylko rodzaj ,,zbrojenia”. Zabezpieczając fundament nie można więc w żadnym razie użyć samej, nie pokrytej lepikiem papy przyciśniętej murowaną ściana, ponieważ zabieg taki nie przyniesie oczekiwanych efektów. Izolację pozioma najlepiej wykonać na etapie budowy obiektu, ponieważ jej położenie w istniejącym już budynku jest bardzo trudne i kosztowne. Wymaga bowiem pozwolenia na budowę, nadzoru ze strony uprawnionego inżyniera budowlanego a nierzadko także wyspecjalizowanych fachowców.

Otwory w ścianie do wykonania wodoszczelnej przepony

Jeśli warstwa izolacyjna ma powstać na etapie wznoszenia budynku, można ja wykonać poprzez ułożenie izolacji z papy na podbitej ławie fundamentowej. Sprawa wygląda znacznie trudniej, jeśli konieczne jest zaizolowanie fundamentów istniejącego obiektu. Można to zrobić na dwa sposoby, ale obydwa są drogie i uciążliwe. Pierwszy z nich polega na podcięciu muru i ułożeniu w podciętych fragmentach dwóch arkuszy papy lub dwóch warstw półpłynnych mas bitumicznych. Jednorazowo odkopać i podciąć można odcinki nie dłuższe niż 1 m. Przed ułożeniem izolacji przestrzeń podcięcia wyrównuje się zaprawą cementową, a przestrzeń między izolacją a spodem podcięcia wypełnia się zaprawą cementową lub betonem. Każdy kolejny odcinek wykonuje się po stwardnieniu wypełnienia nad ułożoną izolacją i zasypaniu poprzedniego odcinka. Drugi sposób, to wykonanie wodoszczelnej przepony metodą iniekcji lub termoiniekcji. Na styku z ławami fundamentowymi i ścianami parteru wykonuje się izolacyjną przeponę z roztworu wodoszczelnego wtłaczanego pod ciśnieniem w nawiercone gęsto (co 15-20 cm) otwory. Roztwór ten, penetrując w głąb, tworzy szczelną powłokę zastępującą warstwę izolacji przeciwwilgociowej. Jest to bezpieczna, łatwa, ale i kosztowna metoda. Pozwala na wykonanie izolacji na dowolnej wysokości, ale wymaga wynajęcia specjalistów.

W wypadku budynków nie podpiwniczonych, izolacja pozioma będzie skuteczna tylko wówczas, jeśli zostanie wykonana także na całej powierzchni podłogi na gruncie. W przeciwnym wypadku wilgoć będzie swobodnie przenikać do wnętrza obiektu.

Rodzaje fundamentów

Izolacja pionowa – polega na zabezpieczeniu zewnętrznej strony podziemnych ścian fundamentowych odpowiednimi środkami nieprzepuszczającymi wody. W zależności od tego, na jak intensywny kontakt z woda lub wilgocią narażone są fundamenty danego budynku, wyróżnia się trzy rodzaje izolacji pionowej:

Izolacja lekka – tzw. przeciwwilgociowa - stosuje się ją wtedy, gdy budynek osadzony jest na gruncie przepuszczalnym – piaskowym lub żwirowym – a lustro wody gruntowej znajduje się około jednego metra pod poziomem posadowienia.

Izolacja średnia – używa się ich w przypadku, gdy konania tego woda utrzymuje się w gruncie przez długi okres. Izoluje się nią fundamenty budynków posadowionych na gruntach spoistych - mogą to być na przykład gliny czy iły.

Izolacja ciężka – ma zastosowanie w przypadku, gdy budynek osadzony jest w gruncie nieprzepuszczalnym, a lustro wody gruntowej znajduje się powyżej poziomu posadowienia fundamentów. Wykonanie tego typu izolacji jest nieodzowne zawsze tam, gdzie nagromadzona w gruncie woda wywiera na fundament duży nacisk zwany ciśnieniem hydrostatycznym.

Pozostała część artykułu:

http://chemiabudowlana.info/tmies_chronimy_fundament,art,1380,chronimy_fundament

Artykuł pochodzi z serwisu:

http://chemiabudowlana.info/

---

Więcej informacji przeczytasz na stronie: www.chemiabudowlana.info

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Drewno klejone - zalety

Drewno klejone - zalety

Autorem artykułu jest piotrasss

Drewno jest przyjazne człowiekowi. Z najnowszych badań Światowej Organizacji Zdrowia wynika, że drewno w znaczny sposób wpływa na poprawę systemu odpornościowego u człowieka...

Drewno jest przyjazne człowiekowi. Z najnowszych badań Światowej Organizacji Zdrowia wynika, że drewno w znaczny sposób wpływa na poprawę systemu odpornościowego u człowieka, gdyż przepuszczalność drewna jest podobna, jak w ludzkim organizmie; woda znajdująca się w strukturze drewna może pozytywnie oddziaływać na funkcjonowanie organizmu. Drewniane kapilary absorbują szkodliwe gazy, opary oraz bakterie, przyjemny jego zapach natomiast przyjemnie oddziałuje na samopoczucie. Dom z elementami drewnianymi pełen jest jonów chroniących ludzką skórę przed bakteriami; nie ma w nim pól elektromagnetycznych zawierających ładunki elektrostatyczne , co ma pozytywny wpływ na system immunologiczny człowieka. Drewno nie zakłóca naturalnego promieniowania, sprzyjając tym samym pozytywnemu klimatowi i neutralizuje promieniowanie radioaktywne; pochłania dźwięki, działa uspokajająco, tłumi wibracje. Duże znaczenie ma też jego kolorystyka – człowiek nieświadomie odbiera powierzchnie drewna jako ciepłe.

Zalety drewna

- estetyka

Duże znaczenie ma kolorystyka drewna, która odbierana jest przez człowieka jako ciepła, przyjazna i stwarza w pomieszczeniach komfort psychiczny. Konstrukcje z drewna klejonego często nadają wnętrzom charakter ekskluzywny i praktyczny.

- różnorodność kształtu

Duża elastyczność drewna pozwala sprostać coraz większym wymaganiom architektury i różnorodności kształtów. Im cieńsza deska tym bardziej można wygiąć element, np. dla grubości deski 40 mm minimalny promień gięcia to 8,2 m.

- ognioodporność

Drewno klejone warstwowo, po ostruganiu i załamaniu krawędzi, jest materiałem odpornym na działanie ognia. Podczas pożaru zwęglona zewnętrzna warstwa doskonale izoluje przenikanie ciepła oraz nie dopuszcza tlenu do części wewnętrznej przekroju i stanowi ochronę dla nie spalonej nośnej części dźwigara. Proces ten zapewnia bez dodatkowych nakładów finansowych długotrwałą odporność elementów z drewna klejonego na działanie ognia co stawi dużą zaletę w stosunku do innych konstrukcji. Konstrukcje betonowe i żelbetowe podczas pożaru pękają a stal czy aluminium uplastycznia się.

- wytrzymałość

Z drewna dzięki małemu ciężarowi własnemu w stosunku do sztywności można konstruować obiekty o dużych rozpiętościach. Na świecie wykonano już kopułę dachu z drewna o średnicy 180 m. W naszej fabryce produkujemy elementy o długości 45 m co przy zastosowaniu dwóch elementów pozwala zmontować konstrukcję o rozpiętościach ok.85 m bez podpór pośrednich.

- trwałość

Drewno iglaste sosny rozkłada się po ok.1000 lat a świerka po 900 latach. W Toruniu najstarsza więźba z drewna do dziś doskonale służy naszej społeczności, a była zamontowana w XIV wieku.

- odporność chemiczna

W środowisku kwaśnym drewno zaczyna ulegać rozkładowi przy kwasowości pH≤2 , a beton i stal rozkładają się już przy pH≤5. Drewno wykazuje znakomitą odporność na sole, które dodatkowo je konserwują. Dlatego konstrukcje z drewna klejonego doskonale wytrzymują w agresywnym środowisku i są używane w przemyśle chemicznym, spożywczym w obiektach rolniczych oraz magazynach soli i nawozów sztucznych.

- pochłania dźwięk i tłumi wibracje

Dzięki anizotropowej budowie drewno jest znakomitym materiałem stosowanym w pomieszczeniach wymagających dobrej akustyki (sale koncertowe, filharmonie, sale kinowe). Konstrukcje te pochłaniają również hałas i tłumią wibracje na pływalniach i halach produkcyjnych.

-izolacyjność cieplna

Współczynnik przewodnictwa cieplnego najczęściej stosowanych materiałów budowlanych kształtuje się następująco: drewno/beton/stal/aluminium – 0,3/1,5/50/175. Istnieje również możliwość stosowania konstrukcji z drewna klejonego zarówno w niskich jak i wysokich temperaturach.

- łatwość obróbki

Bez dużych nakładów konstrukcję z drewna klejonego można obrabiać lub przyciąć elektronarzędziami na placu budowy co pozwala na zniwelowanie błędów np. w wykonanych elementach żelbetowych i dopasować do całości budynku.

- produkt ekologiczny

Każdy metr sześcienny drewna w okresie wzrostu wiąże około 0,9 t dwutlenku węgla i zatrzymuje go przez bardzo długi czas. Drewno wykazuje także doskonały bilans energetyczny. Na jego pozyskanie i transport zużywa się zdecydowanie mniej energii niż ma to miejsce w przypadku wszystkich nośników energii co rzutuje wprost na ochronę środowiska.

- bezpieczeństwo dla ludzi

W przypadku awarii drewno przed zniszczeniem ostrzega nas i „trzeszczy” co wykorzystywane jest w przemyśle górniczym i pozwala na wcześniejszą ewakuację ludzi

- ekonomia

Utrzymanie i eksploatacja obiektów z konstrukcją z drewna klejonego daje komfort długotrwałego okresu bez dodatkowych zabiegów konserwacyjnych. Lekkość konstrukcji pozwala oszczędzać już w fazie budowy co ma wpływ na zastosowanie mniejszych słupów, fundamentów oraz wykopu.

---

Drewno klejone

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl